Sokak Ruhları

ruhum sever

renklerden karanlığı

seslerden geceyi

saatlerden üçü

canım çeker bir binadan

ancak pencereyi

mecburi polis devriyesi değildir

ya da

bir işçinin gece vardiyası

benim pencere nöbetlerim.

gözlerim sokak çocuğudur bu saatte

tanır

bulur seni bir bankta

kafamız bi dünya olsa da o parkta

benim halim hep kuru gıda halleri gibidir

ne varsa uzun ömürlü

çünkü ıslah edilmiş bir başağım ben

saklanırım gönlünün ambarında.