Sokaklar
Islanmışım yaralayan bir yağmurun altında;
Ey karanlık, loş sokaklar gelip size sığındım.
Bir avare serseriyim ben Tanrı'nın katında;
Oysa ey müjdeli bahar, en aydınlık çağındım.
Tanır beni bu sokaklar, tanır beni geceler,
Tanır beni şu ağlayan, zavallı, masum kedi.
Sokaklar şafağa karşı hep ismimi heceler;
O yüzdendir yıllar yılı yalnızlığım bitmedi.
Kimsesiz bir çocuğum ben, sokaklar tanır beni.
Hangi yana varsam aşkın acımasız tokadı.
O yüzden gözlerim kanlı, gören irkilir beni.
Her sokakta ağlarım ben, dilimde aşkın adı.
Hatıralar beni çıkmaz bir sokağa gömdüler.
Uyanamıyorum artık herkes ezer kabrimi.
Ey simit satan çocuklar, çiçekçiler, gülcüler!
Hiç olmazsa siz biliniz bilinmeyen kadrimi.
Ben sokaklar çocuğuyum, sokaklar sever beni.
Acılarım dile gelir her adım atışımda.
Bir sokağa karşı kurun mezarımın yerini,
İzleyeyim sokakları o sonsuz yatışımda.