Sokaktakiler

İstanbul'un üstünü beyaz karlar kapladı

Sokakta kalanlara buzdan oklar sapladı

Ne hayatlar kayboldu bu daracık sokakta

Donmuş bir ceset bulduk kaldırımda

Kimseler düşünmedi kimsesizleri

Ne yer ne içerler nerde yatarlar diye

Vermediler sizlere değer

Verdikleri kadar kediye

Burası değil sizin ikametgah yeriniz

İki gün oteliniz olsun spor salonu

Kaldırımlar size kucak açan eviniz

Karlar eridiğinde tutun sokak yolunu

Kameralar gelince anlatın hikayeyi

Son şansınız bu sizin yalvarın ekranlara

Beklide bulursunuz terk eden bir anneyi

Kimseler görünmüyor ne gelen var ne giden

İşte gelmedi yine yıllar önce terk eden

Saklayın umudunuzu bir daha gelen kışa

Sokağın işi hep bu sürüyor sizi yokuşa