Sol Anahtarının Çengelinde Kirinden Arınamamış Bir Yürek Asılı

-Dünya'ya isteyerek gelinmez

cennet de cehennem de kimin cebinde bilinmez-

.

hiçbir ehl-i namusun ar perdesi...

durup dururken delinmez

pamuk tarlasında zenci kuş olmaya benzer

tüm anıları tecavüz işgaline uğramış bir fahişenin...

mazisi mendille silinmez

içine konmadık ne var ki zaman kazanının

tövbesini arayan günah da

av tarlasında vicdan arayan avcı da...

sonunda ne bulur bilinmez

.

zira gelecek...

bilinmezin yurdudur

dün ise...

ağız dolusu keşkeler kuyusudur

nereden eseceğini bilmek gerek rüzgârın

bazı yangınlar felaket olur

bazıları iç ferahlatıp, yürek soğutur

.

oysa...;

üşümez hiçbir yüce dağın doruğu...

busesini daima göğe kondurur

bir bulutun omzuna koyamazsa başını

ecelini çağırır her kuş...

ne zaman ki kanat çırpmayı unutur

.

zaman inceldiği yerden kopmaz bazen

gövdesine ağır gelir başak

ve insanı üzüm tanesi gibi sıkar hayat

acıdan ızdıraptan taşar Fırat

o hayat ki;

-kristal bir vazodur-

insanın kurt yanının kuzu yanını yememesi ...

barışık olma mücadelesiyle geçer çoğu zaman

doğrularını alıp gider herkes... faili meçhûldür her yalan

oysa -evrildikçe insana...

yanlışın çoklarından arınıp...

doğrunun sere serpe kucağına düşmeli adam olan-

.

zira her yanlış...

-yapanı yutmaya hazır bir çukurdur-

hangi çukur...içine biri düşmeden ağzını kapatmış ki

hangi ehli namus durup dururken ar perdesini yırtıp atmış ki

.

hoşgörü toz pembe...

umut çelik gibi...yalçın kayadaki sabır

kibir simsiyah ... gurur demir gibi ağır mı ağır

.

-yaprak dala...insan insana tutunur-

yoksa ömür...

yorgun bir uçurtma gibi yere çakılır

1984

tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı

yay,ank,2006