Sola Açılan Yalnızlık

Baktım yalnızlaşıyorum,

Önce sandalyemin sol ayağını kestim.

Devrildiğimi anlasın içim,

Sola düşkünlüğümü, ilk bu sabah kaybettim.

Soldan darbelere, ilk bu sabah merhaba dedim.

Sonra baktım kaybediyorum bu hayatı,

Kendimden geçtim.

Camdan iskambil kağıtlarını fırlatıp,

O, kupa kızı sinek valesi şarkısını da dinlemedim.

Çünkü en has (as) yerimden örselendim.

Sonra baktım yalnızlaşıyorum yine,

Tortuyu şarabıma karıştıran tirbuşondan vazgeçtim.

Kırmak neye yetmiyor, usulca açılsa da akacak dedim.

Kanımdan vazgeçtim bir intihar mektubuyla,

Seni çizdiğim aynalarda kaldı siluetin...

Sonra senden vazgeçtim.

İnsan hiç solundan vazgeçer mi ?

Ben tüm sağa vuran siyatik ağrılarıma inat,

En büyük ağrıyı solumdan yedim.

Hükümsüzdür şimdi sana çaresizliğim...