Soluğum

bir ben büyümemişim

içimde körpe beden

saçlarına yılışınca çiçek tozları ve akarken sıra dışı yağmurlar

çekip almışım ciğerlerimden nefesimi

çift kişilik düşler koymuşum yer sofrasına

ağır bakraçlarda içmişim geçmişi

bu yüzden esrik gölgeler

sınırsız sınır taşları dizmişim

gövdemin ağırlığı basınca kör mayınlara

yükünden kurtulmuş pim misali kopmuşum sarsmışım kayaları

gözlerim akmış nehirlere

yol yol yüzmüşüm

kırlangıçlara tutunup genzimde mavi bir koku

denizle buluşmuşum köhne meyhanede güneşi akşama eğriltince

şarkılar söylemişim aksak saki ile

tahta tabure

kıytırık mezelerle

içime dönmüşüm kuşlukta yine

içimde sarhoş ihtiyar bir kütle

içime gömülmüşüm

içimden soluğum gidince...