Şömine

Düşürmüşsün yıldızımı yüreğinden edepsizce

Pırıl pırıl parlarken o küçücük şöminen'de

Kapının çarpılışıyla yürekler dökülmüş yellere

Gitme,dur diye çok sayıkladım kan ter içinde

İçtiğim kaçıncı şaraptı,boş ver sanki kime ne!

Bir hay çektimişim içimden boş duvarlara nafile

Çarpılan kapı hala kapalıydı pişmandı sanki?

Çelikten sözlerle bağlıydın mülkümün sahibi

Paramparça olmuş sonsuz yeminler nerede hani?

Fırtınalara dayanamayan gencecik nilüfersin

Yaprakların taşımaz ki berkitilmiş sevgileri

Söndürdün Mecusi ateşimi alemin sözleriyle

Düşmüş yıldızım yüreğinden sebepsizce

Üçyüz altış derece seviyordum mahşere

Bomboş bir cesedim gecenin kaşanesinde

Söndürdün yıldızımı uslanmaz hayallerinle