Sömürme

Birgün baktım aynaya, dökülmüş saç kırıklarımı gördüm

Yıpranan ellerimi, kırışmış yüzümü, ağlak gözlerimi farkettim

Ne kadar zaman olmuş aynaya bakmayalı, gerçeği hissettim

Öyle bi yorulmuş ki bedenim, farkına varamamışım zamanın alıp götürdüklerini

Bir parça masumiyet tek kalmış yüreğimde

O kadar sömürülmüş ki benliğim, kalmamış..

Çoğu kez direnmiş ruhum bu sömürmelere

Benliğim teslim olunca kalbime fayda etmez direnmek sebepsizliklere...