Son Çocuğumun İlk Sesi

-8.1.1985 günü doğan çocuğum için-

Akşamüstüydü

Bavullar vardı ellerimde

Çorap satmaktan dönüyordum eve

Düşüncemde hep yeni doğacak çocuğum vardı

Birçok ayakkabılar vardı kapının önünde

Titrek parmaklarım dokunuverdi zile

İlk müjdeyi verdi Neziye gelin

"Bir kızın oldu gözünaydın!..."

Senden kat-kat büyük olsun dedi ebe

Uzattı,sundu kucağıma çocuğumu

Dar geldi sevincim,sığmadı içime

Fışkırıverdi gözbebeklerimden mutluluk

Eşim bana/ben eşime baktım

Duydum son çocuğumun ilk sesini

Yeni sevdalar,yeni türküler yaktım...

Sonra yavaş-yavaş komşular ve ebe gittiler

Zaman gecenin ortasına uzanmıştı

Yatağa yayılıp astım gözlerimi tavana

Tren rayları gibi upuzun yokluklardı karşımda duran

Daha nice istasyonlarda olacaktı yanımda bavulum

Namlularını birbirlerine çevirmişlerdi

Sevinç ve acılar içimde.

Ben barış gücüydüm

Dimdik ayaktaydı direncim...

Zaman gecenin ortasını aşmak üzereydi

Görünürlerden kaybolmuştu ümitsizlik

Son çocuğumun ilk sesi değildi artık kundaktaki

İkiyi üç yapan

Dört nüfusu beşe çıkaran

En taze,en genç sesti evimizde...

Kurdale takacak ablası Derya saçlarına

Ağabeyi Kadir su satıp sevinç taşıyacak

Yanlış eğitmekten ırak duracak annesi

Bu beş nüfuslu gemi

Karasularımızın mutluluk sembolü olacak

Yenik düşecek yoksulluk

Güçler birleşecek

Güneş yeniden doğacak üstümüzde...