Son Dans

Yüzüm değişmeyen bir gölge

Benden sorulur geceler

Hava boşlukları

Haddi hesabı olmayan günler

Tüm ırkların küfrünü yemişim ben

Bana mı kaldı mutluluk

Ben doğarken yazmışım fermanımı

Taşın ve ateşin doğasını..

Çoktan düşmüştür

Akşamüstüleri istasyon radyosuna

Çekip çıkardım kırık yıldızları

Sözcüklerin enkazından

Yeniden kurdum dünyayı

Tanrı kentleri ve antik elementleri

Sabahı arıyorum

Tarihin derinliğine gömülmüş

Yağmalıyorum henüz doğmamış soyumu

Beni batıran çamurda yıkanıyorum

İçime bir şeytan oturmuş, sabırlı

Ve tanrılar memnun kullarından

Varlığım belleğime dönüşüyor

Seslerin içinde

Bir an doğup batıyor

Kendimi kollarımda yitirdim

Hak ettim yaşamla son dansı

Bu yüzden hiç tutmadım kendimi