Son Dem

Giderek azalmakta zaman

Gün kurusu yapraklar savrulmada durgun suya

Eller ne kadar uzak ve yabancı şimdi

Düşünmek dokunmak hayal

Umutsuz dinginlik teslimiyette

Işıklı caddelerde gece gezmelerinin ayak sesleri

Eski vestiyerde unutulmuş bir çift eldiven

Beklemek ölümü sonsuz rehavet içinde

Sana gelebilmek bu son demde

Gözü arkada kalmazdı toz pembe gülüşlerin

Gürültücü trampetleridir çalan unutulmuş düşlerin

Son sözlerini söylüyor şimdi bahçelerde

Soğuk ürperten rüzgar

Son bir öpücük istiyor

Eski sevgili eski sevgilisinden