Son Dem...

Mehtapla dans ediyor yıldızlar bu/gece

Ay/ın yüzüne saklıyorum korkularımı

Ellerimin arasında kalan umutları uçuruyorum yüreğine

Çığlıkların son deminden sana sesleniyorum

Dağlar yıkılıyor üzerime

Yağmur damlaları taş olup yağıyor yüreğime

Hırçın dalgalara yeni bir kurbanım yok gecede

Hüzünlerin son deminden gözlerine yerleşiyorum

Yıldızların yamaçlarına serdim acıları

Yalnızlığın türküsünü söylemekte dilim

Kurulmamaya yemin edilmiş cümleler dökülüyor kaldırım köşelerine

Susmaların son deminden konuşuyorum şimdi

Kaybolmuş bir çocuk var yüreğinde

Fısıldanmayı bekleme konuş artık dercesine

Susma! sahip olmalısın geceye

Bir tokat daha atmalısın yarınların eteğine

Hayatın pimini çekiyorum

Süzülüyorum ateşlere

Ve aşkın nöbetini alıyorum

Gecenin son deminden merhaba sana.