Son Dem/e

dilimin ucunda

başıma bela kelimeler

sabahı bekler

ellerine düşmek için

mısraların

göz kapanmadan

tekrar tekrar açıldı

"son" sözlerine

ne olur bunu söyleme

soğuk şehir

soğuk insanlar

ve uçurumlar

intihar etti bu sabah

derin bir şiirde

her nefeste

içe çekilen hece

üflerken ismin olan

kelimeler

neyi terk edecekler

"son" deme

son sözün son nefes

"bu son" derken çektin

canımın iplerini

yağmurlar dinlendi gölgesinde

asma mısraların arasına

kirpiklerimi

eğer gideceksen

ısrarla öldüreceksen

bu şehri de ölümüne terket

ve gitmeden önce

bana

gözlerini

yüreğini

şiirlerini

bana hakkını

bana aşkını helal et...