Son Durak (ex Şiir)

akşam indirdi karanlığını şakaklarıma

yollar uzun...

efkar damarlarımda...

ayrılığa giden otobüsün

son yolcusu çaresizliğim...

bir bir atlarken mutluluk duraklarını,

biten bir sevdadan artakalan

yitik hayaller izdüşümünde

mühürlenir bedenim..

ne kilit fayda eder,

ne anahtar susturur

kelepçemin özlemini...

zaman su gibi akar

saçlarından toprağa.

boğulur ela gözlerinde

bir aşık daha.

kapılar açılır

ve terk edilir

gönüller yalnızlığa...

----------------------------------------------

sanma ki yokluğunda

akıtır çaresizliğini gözlerim

GİTMEYE HEVESLİ YÜREKLERE

DUR DEMEYECEK KADAR ASİLDİR SÖZLERİM