Son Günümde

Su kaçmışçasına yanan gözlere merhem gibi gelen bu gece ışıkları

Köpek uğultularının kol gezdiği sokakta..

Ve kaçak korkak bir yaşamak ellerimle çizdiğim kara sayfa hayata

Hey! Sen canına yandığımın virane şehri

Sensin yine düştüğüm de geri dönüp el uzatan

Sensin her an ki gibi el, pençe, divan beni sana mecbur kılan...

İnkar etme, ağzım bozulacak bak gene söyletme beni

Yaradana secde eder gibi,

12 Eylül kaçakları gibi dövünüp yakmadım mı?

Şu gördüğün beni...

Yeni gelin edasın da göğünde süzülen güneşle mi korkutuyorsun bizi

Gözün kör mü be, kulağın sağar mı senin söylesene

Yaptıklarını görmüyor musun?

Koynuna topladığın sokak çocukları gibi

Bizi ağına aldığını bilmez mi oldun ha ?

Vay be...

Yollarında koşuştuğum çocukluğum,

Kapanıp kaldırımların da ağladığım aşklarım,

En temiz halindenellerimle kirlettiğim hayatım,

Senin için bile hiç olmuş desene

Hadi beni boş ver sene sende,

Sende bakma artık yüzüme...

Ama bil ki son günümde yine kaldırım taşlarındayım

Aç bakir göğsünü ağır başıma

Al beni annem misali kollarına

Son nefeste de olsa bir rahat bulayım

belki iki saniye sonra hasta bedenimle koynundayım...