Son Karalar Dizilir Gül Dağlarıma

'Songül Karadağ'a... '

-Yel kovanları da vardır hayatın-

Tan ağrılarının müjganla gülüşü

Şairin nazar ahvalidir...

Mektep önü b/eklentilerim sarar geceyi

Perforje bir yalnızlık öteler dolunayı

Siner konfetiler d/ağların kuytularına

Bir şair atılır imge kuyularına

Açar fallarını bir bir hayat

Sergüzeşt bir yalnızlık peydahlanır hayal perdesinde

Asılır sözcükler sensizlik v/oltalarıma

K/anar ağlarım...

Düşer Nemrutun gölgesi Dicleye

Sarar geceyi usuldan Suzan Suzi

Ellerim kelepçelenir tine

Kırağı çalar gözyaşlarıma

Durur sabah seyr-ü seferine

Kesif bir görüş aldatısı salınır

Dizginler anı serseri gülüşün

Y/aşarım zamanı ürke kuşlar misali

Günsallarına yakarım sen soylu nağmeleri

Avuçlarıma sıralanıp

Soluksuz bir romana dönüşür vedan

Kanarken yüreğim akıp giden sensizliğe

Soluklanmak isterim dudak kıvrımlarında

Gün be gün

Şiir gibidir gece karası gözlerin

Durağan yakamozlar sarar benliğimi de

Mors alfabesi yetişir imdadıma

Dur derim yatsı namazlarına

Vururum geceyi secdelerimde

Kalotip resmederim yokluğunu

Üşür gece ikindi ahkamlarında

S/iner yoksul bakışlarım arşa

Küs güzgünü zemheri sarar

Aşka dair yokuşlarımı

Kar yağar g/özlerinden selamın

Tutsağına dem tutar dizginlerim

Usunda kerbela döngüsü fırtınalara

Es verir med cezirler ebem kuşaklarında

Telaşe serçeler didikler ruhumu

Yüreğim düşük yapar yokluğunda

Yorgun bakışlar s/üzer geceyi

Vurulduğunu düşlerim yabanında kırsalın

Kör yangınlar kutsar gidişini

Son Karalar Dizilir Gül Dağlarıma...