Son Kavşak

Hüznüm

Almış başını gidiyor

Ben ise arkadan baka kalmışım

Göz yaşlarım

Ha akmış

Ha akmamış

Ne fayda,

Acılarıma

Bir nebze umut

Mu

Olurlar sanıyorsun

Zamansızlığın darağacında,

Yoksun yoksun

Yine yoksun

Olacağın da yok galiba

Sensizliğin

Kaderden de çok öte

Yażılmış çizilmiş

Ebediyete,

Sonsuzluk

Bitecek

Mi

Sanıyorsun

Şu üç günlük ömrün nihayetinde,

Hiç sanma

Özleme demir atmış,

Her adımda

Hasretlik diz boyu

Gide gide

Bitmek bilmeyen,

Çaresi vuslatta

İntihar

O da

İmkansız gibi

Bir ipi dahi yok,

Ne gel ne de git

Arasında kaldım

Sen kayıpsın

Umutta firar

Yolculuğumun son kavşağında...

* Berlin, 03.01.2025 *