Son Mavi

gözlerin son maviyi çaldığından beri

gözlerimden

hiçbir renk avutmuyor hayallerimi

söyle

kaç rüya gömdün gözkapaklarıma

düşümdeyken

aşk gibi

kendine yalan söyleyen adam

rotasız denizlerin yokluk meleği

tam ortadan bölüp ömrümü

cehennem rengi gözlerinle

akıyorsun içime doğru

onlarca çalıntı sözcük yığıp kıyılarıma

susuyorsun

sen gibi

ikiyüzlülüğünü saklamışsın

cemre mevsimime

harami ateşine bandırıp oklarını

salarken üzerime

son yangın yerinde dibe yağdım

kül gibi

bilmelisin ki her çiçek tohumu

yüreğindeki esrarı açar dal uçlarında

nasıl da sır kokar nefesi

düşlerine kızıl yağan

gül gibi

soyunup tüm renkleri usumdan

sana bulandım avuçlarında

ey karanlık

hangi gizler barınır kuytularında

ölüm gibi

onyedi temmuz ikibinonbir