Son Mürit

sen orda bilmezken

adına günler ithaf ettiğimi

ben hala unutmak için

med-cezirler yaşıyorum

ellerim koynuma kapanmışken

ışığa sığınıyorum

yokluğuna günah çıkarıyor

ayazda titreyişlerim

deniz biriktiriyorum senin için

tükeniyor gözlerim

yeni perdeler açılıyor sana

bense yoruldum

birikmiş ödünç soluklarım var

vazgeçtim haberim bekleniyor

küsüyor zamanın geçmiş dili

unutuşların benim bitişime

aşk kaybediyor

ben tiyatrosu son sahnesinde

çakılıyor çivilerim

ölüme geriliyor aşka aç bedenim

aşk kaybediyor

bir din daha bitiyor