Son Özleyişimsin.

seni ben

düşündükçe özlüyordum ya

şimdi

yine seni düşünüyorum.

karanlık bir şehrin

uykudaki sessizliğini dinlerken

sessizce

aklıma düştün yine bu gece

dün geceki hatıralarım

canlandı gözümde.

nedense,

özlemlerim isyan etti birden

düşüncelerime

gece hırçınlaştı sessizliğe

huzursuz oldu sokaklar

daha bir karanlık oldu gece.

sessizliğe inat

karanlığa bir feryat

ıstıraplarımın içindeki ben

öyle bir bağırıyorum ki,

tanıyamıyorum sesimi.

oysa,

özlemlerim

düşüncelerim

ben dün gece böyle değildim.

mazimiz bir girdap

farkettirmeden içine çekiyor beni

oysa yaşamam gereken

şu an.

girdabından

kurtarmalıyım artık kendimi.

o anda

gece de

öyle bir yağmur ki..

yağmur sonrası

toprak kokusuydu soluduğum

ağaç diplerinden bir nefes.

bir de,

düşüncelerimdeki özlemlerimden

ayrılığın sızısıydı duyduğum

yüreğimdeki son ses.

gözümden akan iki damla ise

son gözyaşlarım.

dün gece,

son gecemdeydin sen

artık seni özlemiyorum.

sabahın serinliğinde

güneşin ilk ışıklarına gülümseyen

ilk papatya...

yaprakları,

ayak altı ezilmelerine

fal bakacak ellere uzakta.

işte ben buradayım

papatyanın hemen yanı başında.