Son Sahne

Tuvale yansımış bir resim

Fonunda mutluluk

Fırça her sürülüşünde

Aşkı doğurmuş gibi

Ayrı bir hava esintisi...

Her figür bir farklı fani

Asıl cezp edişse

Sevdanın ilk halleri misali

Kulağa gelen bir müzik

Nakaratında gizlenmiş

Birçok hayat sanki

Dostluğu hatırlatırcasına

Akordu bozulmuş bam teli

Yaşam kadar çelişkili

Şimdi bir masal

'Bir varmış bir yokmuş' serisi

Var oluşların hepsinin takipçisi

Yok oluşların yansıttığı tekerleme benzeri

Hep iyilerin kazandığı

O en büyük yalan gibi

Ve son bir oyun

Başrollerinde sen ve ben

İlk perde 'aşk'

İkinci perde 'mutluluk'

Üçüncüsü 'biraz keder'

Son perdeyse alışagelmiş o berbat sahne

Ayrılık...

NOT: Yeni güne ilk adım