Son Sözümüzü Söyledik Konuşmadan

Büyülü beyaz pelerinler içinde hayal ettim bugün Seni

Eteklerin uçuşuyordu aşk rüzgarıyla rüyaların ötesine

Namelerin en güzeli dudaklarından dökülürken dudaklarıma

İnancını kaybetmeyen Leylaların hisleri esiyordu kulaklarıma

Uygar toplumun serkeş fanileri gibi dolaşıyorduk, aşk kokulu sokaklarda

Nahoş dokunuşların tutsak Aşıklarıydık, kabına sığmayan mekanlarda

Unutulmaz sevinçlerin, dokunulmaz sezişlerin, utangaç bakışların çocuğuyduk çoğu zaman

Tarumar olmuş yürekleri hayata bağlayan kaçamak öpücüklerdik zaman zaman

Masal olan yaşantımızın isimsiz kahramanları olduk sorgulamadan

Arkamıza bakmadan uzaklaşırken aşktan, son sözümüzü söyledik konuşmadan