Son Tango

zaman hayat tüketen bir tiryakidir

süre tanımaz demlenmesine farkında olmamanın

şarkıların değeri hep sonradan anlaşılır

akıp giden içrek turunculuğunda

hüküm sürer gece griliği arasında ağaçların

aslında o alacalı baharın son tangosudur

sahne kapanırken kaçırılmış fırsattır oyun

gökkuşağı yarım kalır tuvalin üzerinde

son öpücük sahibini kıvranarak aranır

bir alkış tufanı kopacaktır sanki birazdan

geçmişe gülümsemek artık kolaydır