Son'a

hadi, yorgun kalalım bu gecede

ıslatalım üzümü dert salkımı mazide

garp vurgunu terk ederiz

kadehin ıslak suretini de

esirgenmiş adımın eyvallahıyla

o meşrebin edasını bekleriz yine

gözyaşına vuran aydınlığın

kalan çentiğiyle

akrep yuvası

vaktin cebinde ki takvim değirmeninde

harmanlayıp da bugünü düne

meşki satıra dökeriz diye

safi bir ümit olsa da

keşkenin vicdanında ki belkiye

gecenin filizlendiği baharda

güneşin açacağı çiçeğe

o ana eskiterek dem tutarız

kadehin son dudak payına

bir avluda başlayacak

o son yolculuğa