Sonbahar

Sarı yapraklar yola mektup yazar 

Rüzgar eski kapıyı usul çalar 

Sobada kestane çıtırdar sessiz 

Çay bardağında akşam serin olur 

Tren raylarında gece uzak susar 

Köy yolunda izler birbirini arar 

Bahçede elma kokusu dolaşır 

Gökyüzü griye dönmüş sessiz durur 

Cebimde küçük bir umut taşırım 

Eski defterde adın solmuş durur 

Yağmur camı döver içim ısınır 

Sonbahar biter mi bilmem beklerim