Sonbahar Eylülcesi

şimdi mevsimlerden sonbahar,

çiçeklerden mutluluk,

renklerden saflığın, dürüstlüğün kendisi.

hiç okunmamış bir masal gibi

hiç dokunulmamış anı tazeliği

hangi gün karar versem unutmaya

işte o an hatıram tazelenir

tüm kaybolan umutlarım yeşerir

bir sonbahar tazeliğinde

yasemenler kokusunda

beyazların içinde

sana varmak, senin olmak, seni bulmak

dedim ya;

mevsimlerden sonbahar

çiçeklerden mutluluk

renklerden saflığın, dürüstlüğün kendisi

bir anne şefkatiyle sevmek,

bir evlat sevinciyle sevilmek

güllerin bile sevdasına mazhar olan

bülbüllere inat

haykırmak, seni seviyorum diyebilmek

işte en büyük mahiridir

sonbaharda yasemen kokusunda beyaz duygular

geceye sümbüllenmek

dillere bülbüllenmek

sonbaharın son ayında sevdaya eylüllenmek

mahareti olsa gerek sonbaharın içtenliği

ve

mevsimse sonbahar

açansa yasemenler

duygular bembeyaz

hadi usulca sev biraz