Sonra Adın Şaire Çıkar

''Karanlığa bir şiir bırak giderken ey beyhude ömür

Sansınlar ki sen şairsin hani.''

Nurettin ÖNDER

Önce sesini soluğunu bırak

tırnaklarını, parmak uçlarını

gözlerini, saçlarını ve göz yaşlarını...

ve sen ey hayat

kanırta kanırta benden aldıklarını...

bekletmediğim sevgilileri

beklettiğim

bir türlü içeri almadığım mutluluklarımı...

gözlerimden düşenlerin

kimi yanağımdan yerlere pike yapar

kimi ise

hüzün dolu günlerde kaybedilen vuslattır...

işte bir haziran gecesi

alnımı ta secdeye koyana kadar

boğazıma saplandı düğüm düğüm

konuşacağım cümlelerin hecesi...

her yerden kotarır oldum alabildiğine dizeleri

hem de beş kuruş ücret ödemeden

bir güvercinin kanadından

bir ağacın dalından, arının balından

bir ağustos böceğinin sazının telinden

Filistin'de

tanklara taş atan bir çocuğun sövgü dolu dilinden...

belalıdır bu iş

sonra adın şaire çıkar

mimlerler seni

vatanını sevdi derler

takip ederler, telefonlarını dinlerler

yüreklere beyinlere

bizden habersiz sevgi ekti derler

domatese bıçak çekti derler

vatan hainliğin de tekti derler...

desinler

yine de dik dururuz

şaire çıksa da adımız

sonrasında tam on ikiden vururuz...