Sonsuz Gözlerin

Sonsuz düşünceler alır beni,
Günler, haftalar, kısacası zaman yetmez buna
Bir başka bu kez,
Sonsuz...


Üzüm gözlerindir hayalimde canlanan,
Nasıl anlatsam gözlerini yeryüzüne
Kolay değildir öyle,
Neticede mum gibi eritti beni,
Yazıktır bana,
Kalbimin ritmini bozandır gözlerin,
Siyahça ve emin,
Hatta alev saçandır gözlerin...

Kaşların duvar mıdır perde mi
Bazan da siyah gözlüklerindir gölgesi,
Gözlerinin altında yüzün vardır,
Bana bembeyaz ayı hatırlatan,
Siyah denizi andıran gözlerini anlatan.
Başının örtüsüdür ruhumda saklanan.

Birden adın gelir dilime,
Söylemek gelir adını göklere.
Ağaçlar da yıldızlar da duymasın,
Biz kısaca Nur diyelim sana,
Sen anla harflerinin manasından..


Gönlümü virane eden bakışlarına
Soğuk ve hatta sert kaşlarına
Dalmak istiyorum masa başında,
Çayımı yudumlarken.
Sen konuşmalısın,
Dudaklarından dökülmeli masalım.
Ben sadece gözlerini seyretmeliyim bu gece.
Zamansız, günlerce,
Ve mümkünse gecelerce...