Sonsuzlukta Ebediyete

İki dünya arasına sıkışmışlığın

Yok ki bir çaresi,

Bilemem ki

Hangi yaşamayı kastediyorlar

Hayatsa onun adı,

Gün günü kovalayan mı

Yoksa

O

Ömrün çıkmaz sokaklarında ki,

Duvarlara toslamamız mı

Tek kaderimiz

Olan,

Gerisini boş ver dese

Haklı

Ne kalıyor ki daha

Geriye,

Biz biz zaten değiliz

Ve

Hiç olamayacağız,

Yaralı gecelerde

Hep hayalde

Kalmışız

Görünen

O

Ki

Kalacağız da hep,

Bu

Kayboluşluğun

Başka şekli galiba

Hatıralar acı çekenlerden,

Kim kimin umrunda ki

Acaba

Bu

Vefasız dünyada

Herkes kendi yolunu çizerken içinde

Gitmesi gayet doğal

Bense kalırım

Kalmışım

Yalnızlığın

Koylarında tek

Sonsuzlukta ebediyete kuçak açmış...

* Berlin , 25.03.2026 *