Sormayın

Duvarlara sorma suskunluğumu

Sırdır söylemezler

Bir kapı kapanır üzerime

İçeride kim var bilmezler

Ben hep böyle karşılarım geceleri

Yalnız ve mahzun

Teker teker açarım hatıralarımı

Ne perdeler ne masa

Görmezler

Eşyalar aşinadır hırçınlığıma

Lamba haddini bilir

Elim uzanmadıkça düğmeye

Gölgeler çekilmezler

Siz garip deyin ben tuhaf

Öyle biriyim işte

Yalan yanlış dedikodular uydurun

Hatta rivayetler

Umurunda değil gönlümün

Ruhum alışkın kendi sükûnetine

Tüm sesleri attım ışıklı caddelere

Benim sokağıma gelemezler

Ağrılarım sancılarım

Hüznüm hüsranlarım

Hepsi benim

Sormayın doktorlara

Çaresini bulamazlar.