Söyleyemedim

Halsiz bir otobüsün cam kenarındayım
İntizarım, sana geleceğimi söyleyemedim

Set misali önüme çekilmiş olan dağların

Gelmeme izin vermediğini söyleyemedim

Birden kırlangıçlar göç etti baş ucumdan

Lâlim, sana bir çift selam söyleyemedim

Ferhat misali deldim geçitsiz dağları da

Şirin yâre varamadığımı söyleyemedim

Rüzgara savurdum arda kalan küllerimi

Senin için tutuştuğumu söyleyemedim

Sırtladım gönül bohçamı, izine düştüm de

Diyar diyar seni aradığımı söyleyemedim

Nice damlalar akıttım göz pınarlarımdan

Sana kuruttuğum nehirleri söyleyemedim

Gittiğin gece bana gözlerini kapattığında

Zifiri Karanlıkta kaldığımı söyleyemedim

Geçtiğin her sokaklardan seni okudum

Duvarlara adını yazdığımı söyleyemedim

Küpeştedeki nergislerden seni dinledim

İçimde ölen çiçeklerime söyleyemedim

Camları buğulu, kasvet dolu bir evdesin

Yamacında seni izlediğimi söyleyemedim

Sonunda vardım da çaldım gönül kapını

Delalım, sana geldiğimi söyleyemedim