Soyulur Kabuğu Dışımın

Ben ne derim şimdi

Nasıl söyler

Bu günüme dünümü,

Boynu eğik sevdam

Gün zor bana

Kor bana

Gün eyvah

Külü basar içimi

Eski yangınların

Ürperir tenim dünün nefesinde

İpi kopar salıncaklarımın,

Sevdanın arka bahçesinde

Farkında lığımda gezinen

Duygularım tepe taklak

Bak...

Aynı taşa takılıyor ayağım

Suları çekilmiş deniz gibiyim

Eski bir yüz,

Bu günümün penceresinde

Bilemem kim fırtına

Kimin dalları kırık

Kime dilsizdir sayrılık

Ne yaparım şimdi

Ne derim... Nasıl derim

Sancıları sıklaşır

Kara haberin

Zorum olur tutunmak bakışa

Tükenmek

Tüketmek

Ya da bırakmak kendimi akışa

Belkisi doğru

Belkisi yalan

Belki karmakarışık, belki durağan

Gelgitler h/içlenir ikili aralıklarda

Gelgitler,

Yukarı, aşağı

Dala yürür su,

Kökünden dünlerin

Soyulur kabuğu,

İflah olmaz dışımın

Alev alev yanar yüreğim,

Soğuğunda kara kışımın

İki dünyayımdır şimdi,

İki sevda

Gidip gelirim

Bin bir gece masallarının

Uçan halısında

Yağmur damlası olurum düşemeyen

Dünlerim bir buluta tutunurken

Bin evet döner dilimde,

Bin hayır

Düşlerim ikiye katlanır

Şartlanır

Kaldırmaz yüreğim

Ben nasıl söylerim,

Bugünlere dünümü

Uçurumlarla söyleşirken,

Bir tuhaf içerim

Ne derim

Ne ederim

Basamakta benimdir merdivende

Çıkarım...inerim

Biterim...

suadiye.2006