Sözel Sarmaşık Sayısal Ayrılık

Kim demiş ayrılık kırmızıyı

elma kabuğundan soyar?

Bıçak kesiği olup,

çıplaklaşır yalnızlığın koynunda.

Ve kararır dokunulmamış taze tatında,

meta ötesinde saklanan aşk.

Bazen beyaz yakasını giyendir suçlu,

usta bir ayrılığın

sanatsal soygununu yapar.

Şeytanlaşır düşünceler,

görünmez boynuz izleri

ötelediği aşkın kanında.

Parmakizlerini bıraksada,

kimse suçlanmaz ayrılıkla,

bu yüzden her gün

binlerce gönüle kıyar,

bir uçurum kenarında.

Ve artık ruhunu verdiğin ayrılık

boş çuvalını gezdirir kaldırımlarda.

Hiçbir yüz doldurmaz ve

hiçbir yüz sıkmaz kalbine

binlerce yüzün parantezine

yalnızlığın yazılır uluorta.

Git

ve gel

sayısal ayrılığın

her günle

çoğalıyor nasılsa.

Ve sözlerin

zehirli sarmaşık kollarıyla

sarmalıyorsa

artık tespihata sığmaz dizelerin.