Sözüm Utanır

Bakışıma çöktü akşam ayazı

Yüzüme bakmaya yüzüm utanır

Boşuna mı ettim onca niyazı

Gönlüm bölük pörçük, sözüm utanır.

Oysa gündüzlerin müptelasıydım

Kalleş gecelerin heyulasıydım

Hüzün sokağının baş belasıydım

Her köşe başında izim utanır

Ben mi hep çırağım, kader mi usta?

Tüm körpe düşlerim kör bir mahpusta

Gökyüzü kahırlı, türküler yasta

Mızrap tele küsmüş, sazım utanır

Mevsimler de şaşkın sefil halime

Bülbüller etmiyor bir tek kelime

Derdimi diyemem hiçbir alime

Baharım kan revan, güzüm utanır.

S.U.

10 03.2011