ßu Saatler...

Tam bu saatlerde sıçramıştım yatağımdan

Göğsüm paramparça olmuşcasına

Çığlık atamamıştım

Canım yanıyor kanıyorum diye

ßu saatler,

Tam bu saatlerde düşmüştün belki toprağa

ßense sırılsıklam olmuş yatağıma

Soluklarım ayaza kalmıştı

ßaka kalmıştım gittikçe soluklaşan ay ışığına

ßu saatler,

Tam bu saatlerde sen beni korurken

ßen seni özlerken soluklanmıştık

Sen son nefesine

ßen sebebini bilmediğim sızılarıma

ßu saatler,

Tam bu saatlerde sen yeniden doğmuştun

ßen birkaçgün sonra senden gelecek haberle ölmüştüm

Hep ukte olmuştur toprağına elimi sürerken

Keşke kepini alıp kaçacağıma sıkıca sarılıverseydim

ßilemedim...Nerden bilirdim ben yerine

Kahpe kurşunların sana sarılacağını..

Mevlam böyle yazmış

ßu onuru sana şehit olarak

ßana seninle gurur duyarak yaşamayı nasip etmiş

ßu saatler,

Hep bu saatlerde yanar yüreğim

ßir sen bilirsin, birde ben..

Kızma bana..

ßak.. Ağlamıyorum... Onlar bahar çiğleri...

Yarın senin yeleğini giyip güneşe çıkacağım

Hep kızardın bana

Eski resimlerimize bir daha bakacağım..

Her birinde görev anılarını yineleyeceğim

Ama sen anlatamayacaksın...

Senmişcesine yanımda kendim mırıldanacağım...

ßeşyıl sonrasında acı çalan kapının zilini bekleyeceğim..

ßu saatler,

Tam bu saatlerde senin haberin gelmişti

O zamanda şimdiki gibi yutmuştum hıçkırıklarımı..

Yok.. Ağlamıyorum... ßakma öyle..

Onlar bahar çiğleri...

Senin bedenine benim yüzüme değen ..

Yarın bir başka bakacağım yollara..

Ağlamayacağım.. Susacağım..

Kimse anlamayacak geveze kardeşinin suskunluğunu..

Düğümlerimi çözeceğim

ßu saatler,

İşte tam bu saatler...

Senin bu toprak için öldüğün

ßenim bu topraklar için bi daha yaşadığım saatler..

Abimin benden koparıldığı saatler...

Onun için bir daha bağlandığım saatler...