su

su...

akarsın gönüllere

şırıl şırıl.

o akışta bir

ferahlık......

yürekle sohbet başlar..

o akışki birşeyler..

fısıldar gibi..

ruh coşar...

birhaykırış.....

bir coşku tufanı

sarar içimin.....

kalp çeperlerini...

kan basıncı delirir

dinlemez vız gelir ..

ona tansiyon...

sende ne enerji varmış...

eyyy su!!!!!!!

parçaladın duygumuzu..

birden bir düşünce ..

bir tuhaflık..

ne oldu yarabbi..neoldu..

bu ..bu..nedir bu.....

bu tazzik...

bu fırtına..

savruldum... savruldum..

çöl rüzgarlarında..

bir vahamıydı...

yada..yada..

içimin ufuk çizgisinde ..

ıcebergmi ...

su...neyaptın..

ne yaptın bana....

kendimi tanıyamıyorum..

heyecanımdan..

ben mi seni içtim..

senmi beni.

yudumlandı bir sevgi.

kim kimin için...

nasıl ...nebiçim..

karmaşık duyguların..

terbiyecisimisin..

acaba.........

acaba..

ben senin sırrına

eremedimmi ..

veya..sen doktorummusun..

ah ...doktorum.ahhhh..

sevda suyu,

aktı yüreğime ...

ben su biliyorum ..

yoksa ....

kezzapmı döküldü..

içime..

çokyaktın be su....

dağladın..dağladın..dağladın...

ne serinlik kaldı.ne sükun..

ağrımı unutayım,derken....

şifa dilenirken..gözlerim.

gözlerimden..

süzüldü iki damla yaşım..

ne sevinç ..ne hüzün..

belirsizlik dem vurdu..

yangınım arttıkça arttı..

neredesin..suuuuuuu..

nerdesin..

sönsün bu ateş...

yeterince yaktı narın..

mevsimlerim kül oldu ..

kalmadı nevbaharım..

çöle döndü..ummanlar..

kuşlarım gelmez oldu...

nerdesiniz bulutlar..

dağlarım mı ufalanmış..

çakıl taşları batıyor ,

çıplak ayaklarıma..

ayak çıplak olmuş...

ne çare..

zavallı gönlüm soyunmuş..

beynim çıplak...

yüreğim çıplak..

kurumuş pınarlarım..

yazım çıplak..

ağlamayın gözlerim.

susun ....

allahım...allahım....

bu yangın...

artık son olsun..

sadık şenkaya..