Şu Karanlık Gecenin Bir Sonu Olmalı

haykırdım herkese tüm dünyaya

yaklaştı yakınıma sessizce sinsice

nefes alışını hissederek

yavaş yavaş içimi kaplıyor

bedenim titriyor terliyor

her yanım mos mor

kalbim yavaş yavaş ölüyor

sanki artık zaman benim için

hızla akıyor

geceler bile karanlık

ay bile kan alıyor

zehirli hançer saplanmış gibi

zehri buz gibi içime dağlıyor

sessizce usulca yavaş yavaş

şu karanlık gecenin bir sonu olmalı

hiç dönüşü yokmuş

ama ben son kez bir baktım

kanlı aya geceye

böğle şerefsiz ölüm görmedim

önce beni aşktan mahrum etti

sonra güzelim dünyadan

karanlığa boğdu beni

şu karanlık gecenin bir sonu olmalı

herkes bilirki bu sonunu

biliyormusun acı hissetmiyorum

yavaş yavaş saran karanlığa

bir kendimi bırakmak istiyorum

bir yandan ise

şu karanlık gecenin bir sonu olmalı

şu yağmurun,kışın