Su Kaynağına Doğru Akmaz

Doğanın kanunudur bu,

Her çıkışın bir yönü var.

Akar mı hiç tersine su?

Hep hedefe doğru koşar.

Ya rüzgâra ne demeli?

Yüsek basınçta kaynağı,

Varmak alçağına emeli,

Aynı kanun dayanağı.

Biri yol bulur aşağı

Gider ulaşır ummana,

Diğeri süzülür yukarı

Eser uçar asumana.

Gerekirse dağlar aşar

Varmak için hedefine,

Ne vaz geçer, ne de şaşar

Dönüp bakmaz menşeine.

İnsanoğlu su misali

Akar durur hep ileri,

Eser ufka rüzgâr gibi

Hedef neden olsun geri?

Temel amaç ulaşmaktır

Menzildeki olgunluğa,

Bütünleşip çoğalmaktır

Ermek için sonsuzluğa.

Kaynağının farkındadır

Bilir onun kıymetini,

Ama görev ufkundadır

Saklar ona himmetini.

Kesmez desteğini kaynak

Daim besler eserini,

Aksi inkâr olur ancak

Varlığının sebebini.

Bitti demez görevine

Su yoluna girdi diye,

Gözün yummaz gecesine

Yel hedefin bildi diye.

Gönlü boldur hep kaynağın

Verir tutmadan çetele,

Hiç aklından geçmez yarın

Geri gelmez bana diye.

Bilir akmaz tersine su

Ne de eser gelir o yel,

Bittiğinde doğal koşu

Başa döner, değişir el.

Devir gelir, su devinir

Buhar olur, yağmur olur

Aslî görevin üstlenir

Yeni nesle kaynak olur.

Yel hem eser, hem savurur

Alçak basınca yücelir

Gücü yiter, yolu açar

Yeni nesil rüzgar gelir.

Bu yüzdendir ana, ata

Gönül koymaz yavrusuna,

Bilir elbet bir gün o da

Düşer evlât kaygısına.

Doğanın kanunu bu

Can veren candan verir,

Gün gelir dünkü yavru

Ebeveyn kadrin bilir.

Bu eser, www.sahiplen.com tarafından koruma altındadır.

İzinsiz kullanılması halinde yasal yollara başvurulacaktır.