Şu Ölüm

Ansızın mı doğarsın ölüm

Yarime vardı birkaç sözüm

Sen kusuruma bakma gülüm

Asıldı boynuma şu ölüm

Azrail gelip çaldı kapı

Yıkıldı hayat denen yapı

Elde kalınca gülün sapı

Battı kalbimize şu ölüm

Durmuş kapıda yarim ağlar

Ta ciğerimin içini dağlar

Kalmayınca bahçeler bağlar

Açar ömrümüzde şu ölüm

Giderim dönemem bir daha

Boş kalmaz dünya denen saha

Sevgiliye doymadan daha

Yarimden ayırır şu ölüm