Şu Üç Günlük Ömür

Bu dünyaya fazlayım galiba

Varlığım bir beddua mı acaba,

Bilemezdim

Hayat bir facia imiş bir facia

Neresinden tutsam

Bir işe yaramıyor icabı icabında

Gel de yaşa şimdi doyasıya

Doya doya,

Bir hiçe olta attım

Yalnızlık çıktı karşıma

Ne kadar gitsem kaçamıyorum

Varmak neye ki fayda

Ben bende kalıyorsam hep

Kalıyorsam daima

Şu

Üç günlük ömrün hatırında,

İnanmayacaksın belki de

Ben de bir yalanım senin gibi hala

Gerçek acaba hangi kapının ardında

Açılıp açılmaması zaten bir muamma,

Hakikata ambargo koydum yokluğunda

Bir işe yaramıyor zamansız zaman

Geçip gitmekten başka,

Başımı iki elimi arasına aldım

Baka kaldım umutsuzluğun arkasından

Can damarından vurulmanın

Başka bir şekli bu anlaşılan,

Umrunda olsam da olmasam da artık

Ne fayda

Nihayetinde sensiz her şey boş

Her şey boşuna

Şu

Üç günlük ömrün sonbaharında,

Can tanem dedim sana

Can tanem dedim imkansız bir aşkın bahtına

Yüzüstü kalmakmış kaderim her halükarda

Yine unutmam unutamam

Aklımdasın her anımda

Her ortamda,

Meğerse kalbe giren

Çıkmazmış çıkamazmış

Sonsuzluğa atılan bir imza gibi

Yaşıyor yaşıyorsun orada,

Yokluğun dahi bir çare değil

Hiç bir çare

Var iken vuslata özlem ve hasretlik

Şu

Üç günlük ömrün çarkında...

* Berlin, 27.09.2025