Su Yağmurları

nasıl bilirsin

gök kanatınca kırık kuşu...

gölgenin alazında çığlık kirlenince

geceyi giyen kimsesiz uçma

öpüşürken kar taneleriyle

susar yangın.

gün eksilir/

küle karılmış anılardan.

saklı çanağın kavgasında

özne.

-kaldı mı büyük uçurum-

bağrının orta yerine düşen zaman

en doğru yağmur

tut

çoğalmışlığı

cepte terlemiş özlem

gün`e dönen yolcu

rengin ki yüzüne çiçek

topla gözlerine

mevsimi.

-yarı açık omuzlarımdan akan kuşları biliyorum-

sen

nasıl bilirsin

göğsündeki fotoğrafa karışınca ruh'u

ve

dünya ensesinde küçükken

yarın

dizlerine çektiğin sesten düşüyor

kıyamet

akıyor nehir

deviniyor

susku.

bit/me

düş bitmeden uzaklara öyle

bilirsin

ormanı herkes sevemez

dudağının kenarına püsküren

su yağmurları/

sevinç müsvetteleri

.....