Şubat Yanığı

Savaşın yüzüydü aşk rüyamız

Büyümezdi ölü çocuklar

Hangi günahın koynunda cehennem ellerim

Döktüğüm kurşunla vuruldum

Artık anlamı yok sevdanın

Sus bakışlı fecirde

Sensiz ferli olmanın

Aynalar karanlık çok boyutlu hüzün

Hiç bir duvar tutsak değil içimde

En son elimi kestim kalemle

Kan mürekkebi damlatır

İçtiğim sigaranın kederi

Hala beni severken mi öldürür

Seni sevmek zehirse eğer

Beni aşkla büyütür

Bir yıldız kaydı alnımdan

Son kez gecenin gözlerine bakarak

Vazgeçilmiş şiirler yitirilmiş öyküler

Özleminin zincirini asarak şubatın boynuna

Yazılacak...