Şubattı Aylardan

çökmüş sis şehre her yer bulanık

yamanıyor yağmur göçebe duygularıma

sesssiz bir rüzgar uğultusu,dostane

/..inatçı bir temmuz yalnızlığı

şubattı aylardan.../

bir sanat müziği havasındaydı arzularım

soluksuz esiyordu pencerede bütün unutulmuşluk

ve boynumdaydı kolları yamalı hasretliğin

akşamdı...

yanlızdım..

/..inatçı bir temmuz yalnızlığı

şubattı aylardan.../

ısrarla savruluyordu yapraklar gecenin koynuna

asık suratlı bahanelerdi sessizliği avutmaya çalışan

ve derin uykulara dalmış,çekmiş perdesini gökyüzü

kıştı...

soğuktu...

sıradandım...

/..inatçı bir temmuz yalnızlığı

şubattı aylardan.../

a.a.