Suç Benim/mi?

Sol yanına sancıyı saplamış,

Beynine umarsız sevdasını

Yıkılan hayaller şehrin(d)e hapsolarak -

Hürriyetini kaybeden bir yüreğin

Eline aldığı kırık bir kalem,

Yırtık bir kağıt ile-

Son arzusunu yazmakta hayat(ın)a.

//...Güneş doğ artık karanlık dünyama!...//

Vurdum duymaz bir yüreğin eseriyim ben

Kanlı gözlerim - yaralı yüreğim

Zûlme dayalı talihim ile

Kaybettim seni.

Hem seni,

Hem'de kendimi!

Buruk bir tabiat içersin'de

Vuruk bir hayatı yaşıyorum

Göz yaşım feleğin pençesine mahkûm olmuş

Gözlerim ise,

Acının parmaklıklarından bakıp -

- Hep rûzgâr'ın mutluluğu estirmesini bekliyor

Çaresizce.

Lakin, tüm düşüncelerim - İsteklerim - Hayallerim

Kara bulutlar altında kaldı.

Şimdi olduğu gibi.

Mutlu olurum diyip de attığım bir adım ile,

Mutsuzluklar şehrine girdiğimi görememişim.

Gözlerimi sevda seli kör ettiyse,

Suç Benim mi?

DeLi-oĞLan