Suç Diyecekler Elbet

- Cezası baş tacımdır! -

İsmini nakşederek ömrün her satırına

Günleri sayar oldum, ne derlerse desinler.

Aşkı layık gördüğün günlerin hatırına

Ömrümden cayar oldum, ne derlerse desinler.

Bazen sözünden pişman mahcup ağızlar gibi

Bazen masum bir gülün yüreği sızlar gibi

Bazen de karanlığa düşen yıldızlar gibi

Vakitsiz kayar oldum, ne derlerse desinler.

Sessizce terk ederek sabah bilmez düşleri

Ezberimden silerek sebepsiz gülüşleri

Gönlüme yasak kılıp tüm geri dönüşleri

Karanlığa yar oldum, ne derlerse desinler.

Çiçekler can verirken gözünün karasında

Ahular hüsran buldu kanayan yarasında

Çünkü aşkı defneden ağıtlar arasında

Sesini duyar oldum, ne derlerse desinler.

Duvağında siyaha dönmüş beyaz telinle

Mutlu hayallerime kıymıştın ya elinle

Bu yüzden, doğduğu gün dul kalmış bir gelinle

Vuslata doyar oldum, ne derlerse desinler.

Med-cezirler göçerken okyanuslardan göle

Güneş özlem duyarken terk eylediği çöle

Kirlenmiş bir sevdanın rahmine düşmüş döle

İsmini koyar oldum, ne derlerse desinler.

Hayaller diz çökse de günün tan deyişine

Nefes secde etse de ömrün can deyişine

Karşı çıkıp kaderin en son an deyişine

Tövbeme kıyar oldum, ne derlerse desinler.

Maviden ödünç alıp lanetlenmiş karayı

Gözyaşımla avuttum var ettiğin yarayı

Ve Arzu'nun Kamber'e çok gördüğü sarayı

Elimle soyar oldum, ne derlerse desinler.

Bulutlar gözlerime yürürken akın akın

Damlayan gözyaşımı pişmanlık sanma sakın!

Bil ki ismine düşman, gözlerine çok yakın

Meçhul bir diyar oldum, ne derlerse desinler.

İsmim bir seyyah olup gezse de dilden dile

Gözyaşlarım düşse de hüsran denen mendile

Gönlümü teslim edip kararmış bir kandile

Bittim, ihtiyar oldum; ne derlerse desinler.

07.05.2006

Kadıköy