Sükûnetimin Sessiz Çığlıkları Seni Geri İstiyor

Bu sabah ilk defa yalnız uyandım.

Tutmadı uyku bir türlü gözlerimi,

Bütün gece sensizlik,

Kokuyordu buram buram her yer,

Sükûnetimin sessiz çığlıkları,

Yankılanıyordu soğuk taş duvarlarda.

Albümleri karıştırdım ardından,

Anılarla dolu olan resimlerimizi aradım,

Yoktu.

Yakmış mıydın acaba onları giderken,

Yandıkça ateş,

küllenmiş miydi sevdan ardında.

Acımış mıydı için geride bıraktıklarına.

Sessiz çığlıklarım içimde isyanlarda,

Kazan kaldırıyor ruhuma,

Katıla katıla ağlamak istiyordum aslında.

Sessizce feryat ediyorum geride kalan rüyalarıma.

Çok alışmışım anlamadan yıllar içinde varlığına,

Eşim,erim,evimin direğiydin,

Anamdın, babamdın,

Gün oldu sevdam,

Gün oldu şevkatim,

Gün oldu, doğan güneşimdin...

Giderken hayatımdaki direği de çekip gittin.

Nasıl duracaktı şimdi şu koca çatı üzerimde,

Çökmeyecek mi ?

Altında beni ezmeyecek miydi

Üstüme yıkılan anılarım ile birlikte ?

Yanımdaki yastığı kokluyorum,

Kokun üstüne sinmiş,

İçim sen doluyor her nefeste,

Özlemin yine ateşi düşürdü yüreğime,

Yangın yerine döndü bedenim,

Sen dolunca hayallere,

Sızlıyor tüm ruhum,

Ahhh sevgilim ahhhh.

Beni zorla da olsa

Götürseydin keşke beraberinde....

Şimdi çok pişmanım biliyor musun,

Seni dinlemediğim için,

Seni ve hayallerini yok sayıp,

Sana ben gelmem oralara deyip,

Kestirip attığım için.

Kahretsin ki,

Pişmanım,

Sensiz de olabileceğimi,

Düşündüğüm için,

Sevginden o kadar emindim ki,

Beni asla bırakmayacağını,

sevgimsiz olamayacağını,

Bensiz senin de tıpkı benim gibi

Bir gül gibi solacağını,

Ve sonunda yine bana koşacağını

hayal ettiğim

İçin pişmanım...

Keşke senden bu kadar emin olmasaydım hiç ,

İşte o zaman, dört elle sarılırdım, sana çıkan hayallerime.

Düşerdim yollara,

Kokunu duyduğum, elini tuttuğum her yer,

Aşk mabedimiz olurdu..

Pervanenin ışığa olan aşkıyla etrafında dönmesi gibi

Ben de senin etrafında döner dururdum...

Pişmanım geri dönülmeyen

Keskin cevaplar verdiğim için,

Pişmanım ruhumu sensizliğe ellerimle

Mahkum ettiğim için,

Pişmanım,

Kırık dökük paramparça olan

Duygularım ve hayallerim için,

Pişmanım bebeğim,

Bir inat uğruna sana,

kıydığım için...

Son pişmanlıklar fayda etmiyor,

Keşkeler seni bana geri getirmiyor....

İçimde sen dolu olan o ses bana,

Hadi kalk son trene yetiş diyor,

Sükûnetimin sessiz çığlıkları

Avaz avaz seni geri istiyor...