Sükût-u Vaveyla

Sükût-u Vaveyla

Yalnızlık;

Kalbimin baş köşesinde yer edinmiş

Milyonlarca nefes arasında tek can kalmaya yeminli


Evet yalnız değilim belki de

Kendim sadece kendimleyim

En iyi dost bildiğim kendime sığ/ın/mışım

Gidiş kendime, dönüş kendime

Kendim yine kendimle


Saki, sen söyle.!

Ne zamana kadar bu yalnızlık?

Ben yük doluyum acı, kin, nefret

Peki etten bedene sığar mı bu?

Hak mı bu sence?


Evet çokta yalnız değilim aslında

Lâkin çokça kalabalıkta değilim

Dışım her ne kadar sükût olsa da

İçim limanı yakmış bir gemi

Bu nasıl bir vaveyla tut sesimi,

Çığlıklarım bu şehri yerle bir edecek sanki.!


Ben sessizlikte, sensizlikle yanarken

Acı, kin, nefret diner mi kalbim de sence?

Sensizlik, sessizce...

11 Temmuz 2021 61 şiiri var.
Beğenenler (9)
Yorumlar (1)