Sükutu Mesken Kıldım Kalbime Ben

dünü bugüne sakladım yarınlar senli olsun diye

bugün dün olduğunda sayıkladıysamda seni

kuytulara gizlense de kalbinin bir yerlerinde ben

seni zamana sakladım zaman kıyamete kadar sonsuzdur diye

sükutu mesken kıldım kalbime ben

sabırsızlıkla yıkmayım diye kalbimde seni

bir sevda yazdım kalbime kalbimde gülüşün var diye

kalbimi acıtan şarkılarda kızdıysamda yoksun diye

acılar hafifler belki diye yokluğunda sevdama sardım seni

bazen katil olmak istiyorum ben

yüreğimle olmazlarını katledebiliyim diye

bekliyorum kalbimdeki senle seni

artık kalbinde olmasam da ben

bekliyorum bir gün gelirsin diye

ne beklentiler gider ne de umutlar ben severken seni

aşk adına papatya diktim ben

aşk sonsuzdur diye

ne dünler geri geliyor ne de budünler dünlere karıştığında sen

ne umutlar tükeniyor ne de umutları doğuran gün doğumları kalbimdeyken sen

ben yaşadığım için mi tükenmiyosun kalbimde sen

yoksa kalbimde olduğun için mi yaşıyorum hala ben

bilmiyorum

tek bildiğim nefes aldıkça seni seveceğim aşk sonsuzdur diye

sükutu mesken kıldım kalbime ben

kalbimde sen varsın diye