Şüpheli Değil Tanık Olarak İlgilenmekteyim

'Sempatik bir gülümsemeyse içimdeki çocuk aklım

Müthiş bir potansiyeli olduğunu düşünüyorum'

Öğrenmek istediğim nedir?

Yaşadığım korkuyu düşünürsek,

Gerçek bir duygudaşlık kurmak isteğim mi!

Bunu bakışlarımda görebildi zaten

Ona karşı ilgimin,

Odak noktası bu mu yoksa!

Oysa çırılçıplak yeni doğmuş bir çocuk

Her gece içimde soluyor

Dokundukça yaşam kokan

Ritmin ahengine sesini kaptırmış

Çözemiyor gizlenmişken düş ıslağını

Suskunluğunun da peltek doğal bir yeteneği var

Aynı zamanda iyi bir dinleyici

Dikkatini tümüyle verdiğinde,

Kendini harika bir şekilde ifade edebiliyor

Sıkıysa yanına yaklaşıp

Bir şeyler sormaya yelten

Tersliyor adeta

Ciddi bakışlarını kağıda dikerek

Şifresini sergilemeden düşüncemin

Önüme eğdiriyor

Çözmesine çözerim de, çokça irdelemeden

Alfabetik karmaşada iç dünyamı yaşatarak

Bu rahatsız edici görünse de

Hayatıma kattığı önemsiz bir incelik

Fark etmeyi nasıl reddettiğim

Belki bu onun için gayet normal...

Kendimle özel olarak ilgilendiğimi fark edince,

Özür diler gibi bir hareket yapıp

Emanet bir çocuğun bakışlarınla aldatmaya kalkışıyor

Hareketlerinde ciddi bir kararlılık

Bir adım geriler ve başımı hafifçe yana eğer

Takdir ettiği bir eserin

Ya da tablonun önünde dururmuş gibi...

Çalışmalarımı takip eder

Ve birçoğunu da okur ama yorum bırakamaz

Ses tonu

İlgisizlik ve düşmanlık arası bir yerlerde...

Böyle davranmayı

Neden alışkanlık haline getirdiğini

Asla tam olarak anlamış değilim

Yüzünü hızla kendime doğru çevirir

Ve sanki afallamış gibi

Bir an boş boş baktığım olur

Ama evet,

Biliyor musun küçüğüm

Hayal gücüm uzandığ yalnızlığımın

İşin en tatsız tarafı

Önümüzde uzun ve kararlı bir yolun olduğunu

Söylemeye gerek yok

İçimdeki çocuk

Sınırlarımı belli bir yere kadar

zorlayabileceğini biliyorsun!

Bilirsin elbette

Bu gerçekliğe ayak uydurmalı

Canını sıkıyormuş gibi başımı iki yana sallasan da...

Yine o bildik sıkışma

Göğsümde şu an, hissediyor musun?

Başımı kaldırıp sandalyemde

Kımıldamadan dimdik otursam

Yaşlandığımı düşünmeden

Geçen her saniyenin tik taklarını dinleyerek

'Gösterişsiz ve sıradan olanlar için kolay

Dış görünüşüme sırf sen için özen gösteriyorum

Her şeyin yolunda gitmesini sağlayabilecek misin?'

Taşkın ve coşkulu bir heyecan hissettiklerim

Leziz bir şarap gibi

Ama bunun da ötesinde

Çelik gibi bir kararlılığı olan

Gerçek bir arkadaş diyebileceğim bir tanık

Hakkımdaki endişelerimi bilen,

Beni korumak adına yaptıkları

Gayet açık bir şekilde anlayabilirim

İçimdeki kederin boyutunu

Bir tek bu küçük kavrayabilir

Girmesine izin verdiğim yegane odanın,

Yüreğim olduğunu bilir

Gerisi zaten onun için konfor ve boşluk

Bu teklifi aldığımda,

Etrafıma ördüğüm dikenli tellerin arasından

Bir şekilde geçi vermiş

Duruma el koymuş, her şeyi ayarlamış

Kendim bile bir süre önce,

Emin olabilmişim

Henüz ilk çiçeklerimi açarken

Bunu biricik üstünlüğüm gibi

Bir kenara ayırmışım

Şüpheli değil tanık olarak ilgilenmekteyim

Özür dilerim ama biraz şımarık olabilirsin

Bir sürü anı aklımda...

Samimi bir sıcaklıkla gülümseyişim bu yüzden

Hafiften gücendiğim aklına gelir mi?

Eğer böyle düşünmene sebep olduysam

Özür dilerim

İçgüdüme hesap soramadığım onca şey...

Neredeyse tuhaf göz kapaklarım eylemde

Bunu engelleyemem rızam ekleyen

Bir tür haneye tecavüz duygusu mu yaşadığım

En azından doğru kararları verebilen

Biri gibi görünüyorsun

Sürekli kararlarımı erteleme eğiliminde olmam da bu yüzden

Hayatın Kokusu,

Zindeliğin Kokusu budur işte

Resmimi çiziyorsun ÇOCUK ...

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-