Suretim Sözsüz

ay efsunlu bir silgi gibi

dalaşırken özlemimle

kendimi unuturum

özlemim öksüz kalır...

yağmurlarla dalaşırken öfkem

bin dallı ağaçlar keser içimi

sokağa üzünçle bakan yüzümle

isterim dünyanın bütün sokaklarını

hasretim eksik kalır...

bana bir yalnızlık da sen kat

kat ki

rüyalarımın sahillerinde

çiçek açsın senin de ellerin

omuzlarımda sessiz bir bahar yükü

hayretim eksik kalır...

camlarda hüzünlü ufkun silueti

elime ayağıma iğneler batar sonrasız

zamanın son kıyımı gibi kırılgan

korkulu bir şimdiye nakış olur gidişin

suretim sözsüz kalır...